home > blog > De andere ouder

De andere ouder

Enkele dagen na de bevalling van mijn oudste zoon pakte ik de telefoon om mijn vader te bellen. Op dat moment heb ik al mijn opgekropte woede en verdriet er letterlijk uitgebruld. Ik verweet mijn vader dat hij mij niet had beschermd tijdens mijn moeders psychotische periodes. Op de vraag waarom hij mij niet gewoon had opgepakt en was weggegaan, kon hij geen antwoord geven. Dat heb ik hem lange tijd kwalijk genomen. Ik dacht dat hij nooit zoveel van mij gehouden kon hebben als ik van mijn pasgeboren zoon.

Jaren later begreep ik dat ik mijn vader ten onrechte had veroordeeld. Toen wist ik pas hoe het voelt als er iets met je kinderen is gebeurd en je ze had willen beschermen, maar het niet hebt gedaan. Ik wilde het wel, maar ik wist niet hoe. Ik kan mij voorstellen dat mijn vader hetzelfde gevoel van onmacht heeft gehad.

Mijn vader was de andere ouder. De psychisch gezonde ouder. Ik had een vader die altijd overeind bleef, wat er ook gebeurde. Een vader die goed voor zichzelf zorgde en mij leerde hoe belangrijk dat is. Een vader die van mij hield en mij mijn weg liet gaan. Die mij nooit claimde en die trots op mij was. In het fotoalbum uit mijn babytijd zit een foto van mijn vader en mij. Ik ben een paar dagen oud. Hij houdt mij vast en wij kijken elkaar aan. Ik zie liefde en blijheid op zijn gezicht.

Op 5 maart is hij overleden, 94 jaar oud. Ondanks het verdriet overheerst een gevoel van dankbaarheid. We zijn lang samen geweest en hebben de kans gehad om op te ruimen wat er ooit tussen ons in heeft gestaan. Allebei zijn we door de jaren heen milder geworden en hebben we meer begrip voor elkaar gekregen.

Ik ben dankbaar omdat ik nu weet wat hij voor mij heeft gedaan. Hij maakte de keuze om te blijven. Nu weet ik hoeveel hij van mij hield. En houdt, want ik geloof dat zijn ziel voortleeft en zijn liefde voor mij niet verdwenen is na zijn overlijden.

Ik ben dankbaar, omdat ik de kans kreeg en nam om mijzelf en daardoor ook mijn vader te leren kennen. De laatste jaren van zijn leven heb ik voor hem kunnen zorgen, zoals hij ook voor mij heeft gezorgd. Ik heb geleerd dat, wat er ook is gebeurd, er altijd een kans is dat het goed komt. Zelfs als iemand is overleden. Dat leerde ik van hem.

Ilona Lekahena

27-4-’17

Overige blogberichten