home > blog > Altijd bang

Altijd bang

Ik was altijd bang. Niet voor onweer, niet om alleen te zijn, maar voor groepen. Je maakte mij niet blij met een verjaardagsfeestje of een Nieuwjaarsborrel. Want ik wist dat er op zulke bijeenkomsten iets van mij werd verwacht. Ik moest mij onder de aanwezigen mengen en ook nog iets te zeggen hebben. Een hele opgave vond ik dat. Zo ook de maandelijkse vergadering op mijn werk. Ik vond het zo eng om iets te zeggen, dat ik dat steeds uitstelde. Tegen de tijd dat ik het woord durfde te nemen, waren er al vijf andere onderwerpen langsgekomen, waardoor niemand begreep waarover ik het had.

Als kind was ik ooit op een verjaardagsfeestje. Ieder kind had een naamkaartje bij zijn bord staan en op mijn kaartje stond “de stille”. Daar was ik helemaal niet blij mee. Ik was “de lezer”, dus volgens mij was er een fout gemaakt. Maar kennelijk vond de moeder van de jarige mij nogal stil. En dat was ik misschien ook wel. Er was op dat moment nogal wat aan de hand bij ons thuis. Het was veiliger om rustig in een hoekje te zitten en mij niet te laten horen. Daar ben ik dan ook heel goed in geworden. Mezelf laten horen en voor mezelf opkomen vond ik lastig en al helemaal in een groep. Er waren altijd anderen die daar beter in waren en uiteindelijk vond ik het ook wel best dat ik niet in de aandacht stond. Dan kon er ook niks mis gaan.

Tussen toen en nu is er veel gebeurd. De angst voor groepen is er nog steeds, maar hij is wel veranderd. Ik heb geleerd dat het in bepaalde situaties helpt als ik mijn angst en ongemak benoem. Daarmee geef ik mijzelf de ruimte om te zijn zoals ik ben en laat ik de ander iets van mijzelf zien. De druk is van de ketel en de groep blijkt niet meer zo eng te zijn als ik dacht. Ik hoef niet meer zo nodig te voldoen aan eventuele verwachtingen die er zouden kunnen zijn. Daardoor sta ik mezelf toe stil te zijn als ik daar behoefte aan heb.

De dingen die we meemaken in onze jeugd hebben veel invloed op hoe we ons ontwikkelen. Wanneer er sprake is van een verstoorde ontwikkeling kan dat de nodige problemen opleveren in het contact met anderen. Maar ik ben er van overtuigd dat we zelf nog veel recht kunnen zetten. Daarvoor is het nodig ons bewust te zijn van wie we zijn, wat we doen en waarom we dat doen. We zijn niet verantwoordelijk voor wat iets of iemand met ons doet, maar wel voor wat wij daar vervolgens mee doen.

Overige blogberichten