home > blog > Grenzendag

Grenzendag

Maandag was voor mij Grenzendag. Met een hoofdletter. Het ene na het andere verzoek diende zich aan. Maar eigenlijk waren het verkapte opdrachten. Ik had al snel in de gaten dat die niet bij mij thuishoorden. Als Ik dat niet direct zou laten weten, zou men er van uitgaan dat ik het wel zou doen. En dan zou ik meer van dit soort verzoeken krijgen. Het was dus zaak om in actie te komen.

Ik moest vertellen dat ik het niet ging doen. Nou vind ik het formuleren van een antwoord niet zo moeilijk. Dat heb ik zo geschreven. Want gelukkig werden alle verzoeken per mail of Whatsapp gedaan. Dus ik hoefde niet eens te bellen. Maar het daadwerkelijk verzenden van mijn “nee” en het afwachten van de tegenreacties was een ander verhaal. Zodra ik mijn antwoorden had geschreven, begon het van binnen te kriebelen. Een onprettig soort kriebelen. Maar ik wist dat het moest, dus ik tikte op “verzenden”. Vervolgens begon er in mijn hoofd een vraag-en-antwoordspel.

Heb ik er wel goed aan gedaan?

Ja, zeker weten, want dit is helemaal niet jouw taak.

Maar hoe zal men dan reageren als men hoort dat ik het niet doe?

Dat moet je even afwachten.

Ben ik niet onaardig geweest?

Welnee. Je hebt het prima verwoord.

En zo ging het nog even door.

De reacties waren vriendelijk en begripvol. Ik was ik blij dat ik het op deze manier had opgelost. Niets aan de hand dus. Behalve dan dat ik energie had gestopt in me zorgen maken. Maar in plaats van mezelf daarvoor op mijn kop te zitten, besloot ik mezelf een schouderklopje te geven.

Dat heb je nou eens goed gedaan, meisje. Super. Je bent goed op weg. Je wordt vast nog eens een expert grenzen aangeven.

Als je van kleins af bent opgegroeid met het stelselmatig overtreden van je grenzen, zul je vroeg of laat worstelen met het aangeven daarvan. Of het nou gaat om de jouwe of die van een ander. Dan is het zaak om te leren wat goede en gezonde grenzen zijn. En dat kan alleen maar door te voelen wat het met je doet als iemand over je grenzen gaat en jij over die van de ander. Goed voelt het nooit. En met dat vervelende gevoel begint tegelijkertijd de reis naar gezonde begrenzingen. Veranderingen kunnen pas plaatsvinden als je je er van bewust bent dat je iets wilt veranderen.

Ik heb me er vaak over verbaasd hoe taai ingesleten gewoonten en overtuigingen zijn. Maar dat betekent niet dat ze onomkeerbaar zijn. Hoe vaker je iets herhaalt, hoe meer het eigen wordt. Ik ga dus vrolijk verder met het bemoedigen van mezelf, in de overtuiging dat het een gewoonte wordt mezelf te bekrachtigen.

Ilona Lekahena

Overige blogberichten